↑ Powrót do KRASNOLUDKI

kwiecień 2016

ZDROWE PRZEDSZKOLAKI

Drodzy Rodzice!

Lekarz to osoba, z którą przedszkolaki spotykają się bardziej lub mniej regularnie, jednak bez względu na częstotliwość wizyt u lekarza dziecko powinno wiedzieć, jak należy zachowywać się w jego gabinecie. W minionym tygodniu przedszkolaki poznawały zawód lekarza, a także miejsce, w którym przyjmuje pacjentów, i narzędzia jego pracy. Dowiedziały się, że są lekarze specjaliści od różnych części ciała, np. oczu, gardła, zębów. Temat ten stał się też wspaniałą okazją do zabawy i wcielania się w rolę lekarza.
Wprowadzamy w świat wartości: ja, samodyscyplina, szanowanie pracy innych…
Uczymy tego, co najważniejsze
• Doświadczenia emocjonalno-społeczne:
– kształtowanie nawyku mycia rąk po zabawie i przed posiłkiem;
– zwracanie uwagi na przestrzeganie zasad bezpieczeństwa;
– wdrażanie do szanowania wytworów pracy kolegów i koleżanek;
– odzwierciedlanie w zabawie własnych spostrzeżeń i doświadczeń;
– przygotowanie do życia w społeczeństwie przez wdrażanie do zgodnej współpracy w zespole oraz czerpanie radości ze wspólnej zabawy;
– kształtowanie właściwych postaw i zachowań podczas wizyty u lekarza.
• Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:
– wdrażanie do uważnego słuchania utworu;
– poznanie pracy lekarza oraz narzędzi i przyborów potrzebnych mu do pracy;
– doskonalenie umiejętności budowania wypowiedzi zrozumiałej dla otoczenia;
– wzbogacanie słownika o wyrazy: pacjent, stetoskop;
– doskonalenie spostrzegawczości wzrokowej oraz koordynacji słuchowo-wzrokowo-ruchowej;
– usprawnianie ruchomych narządów mowy, utrwalanie prawidłowego toru oddechowego i nawyku mówienia na wydechu;
– wdrażanie dzieci do dbania o zdrowe ciało i zęby;
– rozwijanie orientacji w schemacie własnego ciała;
– wdrażanie do posługiwania się nazwami zawodów;
– ćwiczenie stosowania liczebników głównych i porządkowych, kształtowanie umiejętności wyznaczania sumy i różnicy liczb w zadaniach inscenizowanych;
– wdrażanie do umiejętnego poruszania się w kole wiązanym;
– rozwijanie sprawności ruchowej;
– rozwijanie umiejętności rysowania na różnych kierunkach płaszczyzn;
– rozumienie potrzeby spożywania produktów potrzebnych do zachowania zdrowia.

DZIEŃ MARCHEWKI

DSC_1501

20160415_111114 20160415_111121 20160415_123311

Jak wspierać dziecko?
Od najmłodszych lat należy kształtować w dziecku umiejętność dbania o siebie, o swoje zdrowie. Może to uchronić je przed infekcjami. Przypominajmy dzieciom o konieczności dostosowywania ubioru odpowiednio do pogody. Przedszkolak jest w du- żej mierze zależny od dorosłych, dlatego warto wyrobić w nim nawyk mówienia o swoich potrzebach w sytuacjach, gdy np. jest mu zimno w ręce czy ma przemoczone buty. Na większość z tych spraw może zaradzić tylko dorosły, ale niektóre są w zasięgu możliwości dziecka, np. włożenie rękawiczek.
Warto porozmawiać o… planowanej wizycie u lekarza
Dzieci bardzo różnie reagują na wizyty w gabinecie lekarskim. O ile pediatra jest znanym dziecku lekarzem, to specjaliści raczej lub zupełnie nie. Warto porozmawiać z dzieckiem o planowanej wizycie u lekarza specjalisty oraz opowiedzieć, co mniej więcej się będzie podczas tej wizyty działo. Taka wiedza uspokoi i przygotuje malucha na spotkanie z nowym lekarzem. Przypomnijmy dziecku, w jaki sposób należy zachowywać się w gabinecie lekarskim.
Warto poczytać…
K. Kozera, Kiedy dorosnę, będę lekarzem, Agencja Wydawnicza Jerzy Mostowski
A. Nożyńska-Demianiuk, U lekarza. Jaś i Pusia, Martel
E. Piotrowska, Tupcio Chrupcio. Idę do lekarza, Wilga
L. Schneider, Zuzia idzie do lekarza, Media Rodzina

SPOTKANIE Z FARMACEUTĄ – DZIĘKUJEMY MAMIE TOMKA

DSC_1662

WIZYTA U PIELĘGNIARKI SZKOLNEJ

20160413_09103620160413_09143320160413_09144920160413_09171120160413_091354

WIOSENNY OGRÓD

Drodzy Rodzice!

Obcowanie z naturą uwrażliwia nas na jej piękno, a także pozwala nam wyciszyć się, uspokoić. Przyroda uczy nas też cierpliwości, wytrwałości i obowiązkowości. Musimy się nimi wykazać np. przy obserwowaniu włożonego do ziemi nasionka, z którego – m.in. dzięki naszej pielęgnacji – wyrośnie roślina. W minionym tygodniu przedszkolaki zapoznały się z zawodem ogrodnika oraz pracami, jakie wykonuje się w ogrodzie. Poznawały też narzędzia ogrodnicze oraz ich nazwy. Maluchy obserwowały prace wykonywane na działce przedszkolnej przez dzieci ze starszej grupy.
Wprowadzamy w świat wartości: ja, samodyscyplina…
Uczymy tego, co najważniejsze
• Doświadczenia emocjonalno-społeczne:
– wdrażanie do porozumiewania się umiarkowanym głosem;
– kształtowanie nawyku mycia rąk po zabawie i przed posiłkiem;
– obserwowanie prac wykonywanych na działce przedszkolnej przez dzieci ze starszej grupy;
– rozumienie treści przekazywanych przez niewerbalne środki wyrazu: ruch ciała, gest;
– zwracanie uwagi na przestrzeganie zasad bezpieczeństwa oraz reguł zabawy.
• Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:
– zapoznanie z pracami wykonywanymi w ogrodzie wiosną, rozpoznawanie i nazywanie narzędzi ogrodniczych;
– rozwijanie umiejętności budowania wypowiedzi poprawnej gramatycznie;
– wdrażanie do uważnego słuchania utworu;
– poznanie pracy ogrodnika – czynności, jakie wykonuje, oraz jego narzędzi pracy;
– ćwiczenie mięśni narządów mowy;
– doskonalenie pamięci, spostrzegawczości wzrokowej i sprawności manualnej;
– posługiwanie się wyrazami: łopata, grabie, motyka, konewka, ogrodnik, nasiona;
– rozumienie określeń: długi, krótki, para, nad, dobieranie w pary elementów różniących się długością;
– rozwijanie koordynacji słuchowo-ruchowej;
– odwzorowywanie układu złożonego z czterech elementów, ćwiczenie pamięci i spostrzegawczości wzrokowej;
– rozumienie określeń czasowych: na początku, potem, później, na końcu;
– kształtowanie umiejętności przeliczania, używania liczebników głównych i porównywania liczebności zbiorów;
– rozwijanie umiejętności cięcia oraz przyklejania elementów kompozycji;
– utrwalanie nawyku oddychania prawidłowym torem oddechowym, wydłużanie fazy wydechu, ćwiczenia narządów artykulacyjnych;
– poznanie wyglądu i zwyczajów kreta;
– różnicowanie wielkości: mały, większy, największy oraz duży, mniejszy, najmniejszy.
Jak wspierać dziecko?
Porównywanie wielkości to nie lada wyzwanie dla niektórych dzieci. Warto ćwiczyć tę umiejętność z dzieckiem także w domu. Porównywać można prawie wszystko: pieczywo, kubki, zabawki, kredki itd. Zachęcajmy dziecko, by określało, która z rzeczy jest duża, mniejsza, najmniejsza bądź która jest mała, większa, największa. Jak w każdej czynności, tak i tu – trening czyni mistrza. W momencie gdy dziecko dobrze już będzie układało i nazywało trzy przedmioty, dołóżmy kolejny.
Warto porozmawiać o… potrzebach roślin
Nie każde dziecko pod domem ma ogródek, w którym może obserwować rośliny i wykonywać drobne prace. Warto postarać się i założyć z pociechą mały ogródek na parapecie czy balkonie. Dobrze, aby np. dwie doniczki należały tylko do dziecka! Taka skromna uprawa może skłonić przedszkolaka do codziennego obserwowania tego, co dzieje się w doniczkach, oraz z pewnością nauczy go odpowiedzialności. Nawet taka domowa hodowla bądź dbanie o jakąś posiadaną już roślinkę będzie dobrą okazją do rozmowy na temat tego, co roślina potrzebuje do wzrostu (woda, słońce, ziemia).
Warto poczytać…
A. De Petigny Aline, N. Delvaux, Kamilka w ogrodzie, Grafag
M. Jahson, Kajtuś w ogrodzie, Rea
Opracowanie zbiorowe, Julka. Przyjęcie w ogrodzie, Grafag

 

W RAMACH PROJEKTU ,,STARSZY KOLEGO  WIEM, ŻE NIE MUSZĘ SIĘ CIEBIE BAĆ „, RAZEM Z KLASĄ IV SADZILIŚMY ROŚLINY W NASZYM OGRODZIE PRZEDSZKOLNYM.

DSC_1546 (2) DSC_1551

WIOSENNE PRACE W OGRODZIE

DSC_0324 DSC_0323 DSC_0322 DSC_0321 DSC_0319 DSC_0320

MIESZKAM W POLSCE

Drodzy Rodzice!

Pojęcia kraj czy ojczyzna to dla przedszkolaków słowa abstrakcyjne. Ich wyjaśnianie rozpoczęliśmy od tego, co dziecku najbliższe i znajome – rodzina, dom, ulica czy miejscowość. Była to baza do tematu o ojczyźnie i symbolach narodowych. Symbole narodowe, tradycje i święta łączą obecne pokolenia z przeszłymi, kształtują poczucie przynależności do określonej grupy ludzi o wspólnej kulturze, mówiących tym samym językiem.
Wprowadzamy w świat wartości: ja, samodyscyplina, uprzejmość…
Uczymy tego, co najważniejsze
• Doświadczenia emocjonalno-społeczne:
– przygotowanie do życia w społeczeństwie przez wdrażanie do używania zwrotów grzecznościowych, do zgodnego współdziałania w zespole;
– zwracanie uwagi na przestrzeganie zasad bezpieczeństwa oraz reguł zabawy.
• Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:
– poznanie budynków: dom jednorodzinny, blok, określanie różnic i podobieństw domów;
– posługiwanie się nazwami pomieszczeń domowych i przyporządkowywanie do nich sprzętów domowych;
– wdrażanie do uważnego słuchania utworu;
– doskonalenie umiejętności budowania wypowiedzi poprawnej gramatycznie;
– doskonalenie koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz sprawności manualnej;
– rozwijanie wyobraźni przestrzennej, rozpoznawanie kształtu figur geometrycznych: trójkąt, kwadrat, prostokąt;
– ćwiczenia artykulacyjne, usprawnianie warg i języka, wdrażanie do zachowywania prawidłowego toru oddechowego, kontrolowanie siły wydechu;
– doskonalenie pamięci i spostrzegawczości wzrokowej;
– wdrażanie do posługiwania się określeniami: niski, wysoki, oraz nazwami kolorów podstawowych;
– kształcenie poczucia rytmu;
– zapamiętywanie nazwy własnej ulicy oraz nazywanie znajdujących się na niej budynków, obiektów;
– nazywanie swojej miejscowości i znanych w niej obiektów;
– kształtowanie poczucia tożsamości narodowej – rozumienie nazwy swojego kraju: Polska, i budzenie przywiązania do niego;
– poznanie godła i flagi – symboli narodowych, posługiwanie się wyrażeniem flaga Polski.
Jak wspierać dziecko?
Warto uczestniczyć razem z dzieckiem w lokalnych uroczystościach organizowanych z okazji obchodów różnych świąt narodowych, wystaw czy ważnych rocznic. Czytanie legend, zwiedzanie miejsc istotnych dla danej miejscowości oraz opowiadanie historii z nimi związanych rozwinie poczucie przynależności do większej wspólnoty. W ten sposób kształtuje się w dziecku poczucie tożsamości narodowej.

Warto porozmawiać o… miłości do ojczyzny
Warto rozmawiać z dzieckiem o tym, czym jest ojczyzna i jak w praktyczny sposób możemy wyrażać swoją miłość do naszego kraju. Warto kształtować świadomość, że ojczyzna to wszystko, co nas otacza – nasz dom, nasze podwórko, sąsiedzi, przedszkole, pani nauczycielka, koleżanki i koledzy, sklep i pani sprzedawczyni. Dbając o to, co wokół nas, oraz starając się o to, by nam się dobrze żyło, pokażemy swoją miłość do ojczyzny.
Warto poczytać…
W. Chotomska, Legendy polskie, Literatura
J. Olech, E. Bąk, Kto ty jesteś?, Wytwórnia
Opracowanie zbiorowe, Baśnie i legendy polskie, Nasza Księgarnia