↑ Powrót do SMOKI

listopad 2015

 

 

Drodzy Rodzice!

WSZYSCY MAJĄ DOMY

Najpierw dom, potem także przedszkole, szkoła… stara się kształtować w dzieciach postawy prospołeczne. Zachowania prospołeczne obejmują różnorodne aspekty pomagania, troszczenia się o innych, współpracy, działania dla dobra innych. Podstawą bezinteresownego czynienia ludziom dobra – w różnorodnej postaci, czy to życzliwości w obyciu, czy to niesienia pomocy –  jest z jednej strony rozwijająca się umiejętność podzielania emocji drugiej osoby, która pozwala rozumieć jej potrzeby, a z drugiej strony kształtowana w dziecku w długim procesie wychowywania postawa szacunku dla życia, ludzi, siebie, świata… Wraz z coraz większymi umiejętnościami poznawczymi zmieniają się sposoby zachowań prospołecznych. Począwszy od okresu późnego dzieciństwa, gdy dzieci rozumieją już, że inni ludzie są osobami żyjącymi w określonym czasie i miejscu i że posiadają własną historię i tożsamość, mogą doświadczyć właściwej empatii. Dzieci coraz lepiej rozróżniają własne i cudze stany emocjonalne i są bardziej skłonne do przeżywania współczucia. Trzeba je do tego zachęcać i dawać przykład takiego postępowania, trzeba je po prostu tego uczyć, a codzienne przebywanie wśród rówieśników to doskonałe warunki do nabywania zachowań prospołecznych.

Wprowadzamy w świat wartości: szacunek, rodzina, wspólnota, współpraca, pomaganie innym

Uczymy tego, co najważniejsze:

  • Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– budowanie poczucia przynależności do rodziny m.in. poprzez rozmowę na temat domu rodzinnego; budowanie poczucia tożsamości indywidualnej i grupowej, radości bycia z innymi oraz kształtowanie postawy szacunku dla pracy;

– rozwijanie empatii i wdrażanie do rozumienia reguły wzajemności m.in. poprzez interpretowanie powiedzeń: Wolnoć Tomku w swoim domku oraz Jak ty komu, tak on tobie;

– wdrażanie do zgodnego współdziałania podczas zajęć w grupach i zabaw z elementami współzawodnictwa, oswajanie emocji i uczenie się właściwego zachowania w sytuacjach wygranej i przegranej;

– budowanie poczucia bezpieczeństwa i odpowiedzialności – identyfikowanie właściwego i niewłaściwego zachowania na placu zabaw, rozwijanie umiejętności organizowania sobie zajęć w czasie przeznaczonym na zabawy dowolne.

  • Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– rozwijanie sprawności ruchowej, koordynacji wzrokowo-ruchowej, orientacji przestrzennej m.in. poprzez określanie położenia przedmiotów w przestrzeni, odróżnianie odległości: blisko, daleko, na prawo/na lewo od…;

– rozwijanie umiejętności wypowiadania się i wyciągania wniosków m.in. poprzez odpowiadanie na pytania dotyczące wysłuchanego utworu, wypowiadanie się na temat postępowania bohatera, opisywania różnic w wyglądzie budynków nowoczesnych i zabytkowych z użyciem określeń: mniej/więcej, niski/wysoki; wzbogacanie słownika o wyrazy i powiedzenia związane z tematyką zajęć np. Jak ty komu, tak on tobie; ćwiczenia z zakresu profilaktyki logopedycznej;

– rozwijanie spostrzegawczości, analizy i syntezy wzrokowej; wrażliwości oraz analizy i syntezy słuchowej, słuchu fonematycznego m.in. poprzez wysłuchiwanie głoski d w prostych słowach, dzielenie wyrazów na sylaby i składanie wyrazów z sylab, dobieranie obrazków, których nazwy się rymują, rozpoznawanie dźwięków z otoczenia; poznanie graficznego obrazu głoski d (liter d, D) oraz podpisów do obrazków (np. dom, domy, dywany);

– poszerzanie wiedzy o środowisku m.in. poprzez przyporządkowywanie zwierząt i ich domów, oglądanie i opisywanie architektury podczas spaceru, wyglądu mieszkań, poznanie roli zwierząt w domu;

– rozwijanie zainteresowań muzycznych m.in. poprzez śpiewanie piosenek, improwizacje na prostych instrumentach;

– rozwijanie umiejętności liczenia; inspirowanie do działań konstrukcyjnych m.in. poprzez wznoszenie konstrukcji z klocków wg własnego pomysłu oraz wg wzoru; utrwalanie kształtu figur geometrycznych, układanie ilustracji do wiersza; różnicowanie wielkości używając określeń: większy – mniejszy, niższy – wyższy, węższy – szerszy.

Jak wspierać dziecko?

  • Warto utrwalać z dzieckiem poznane przez nie głoski/litery. Dzieci są niezwykle zainteresowane czytaniem, napisami, które widzą na szyldach, chętnie dopytują o litery. Dobrze jest wykorzystywać to zainteresowanie. Ważne jest przy tym, aby wybrzmiewać wyizolowane głoski: „b”, a nie „be”, „ w” a nie „wu” itp. Jeśli dzieci są uczone nieprawidłowego wybrzmiewania, mogą mieć potem kłopoty z prawidłową pisownią wyrazów.

Warto porozmawiać o… tym, by nie czynić drugiemu, co tobie niemiłe!

  • Warto zastanowić się z dzieckiem, choćby na przykładzie postępowania bohaterów różnych opowieści, nad mechanizmem „reguły wzajemności” działającej w relacjach międzyludzkich. Zwykle nasze postawy i działania zostają odwzajemnione…

Warto poczytać…

  1. Lelonkiewicz, Okruszek z Zaczarowanego lasu, EZOP Agencja Edytorska

 

 

 

20151104_093804  20151104_093812 20151104_09380820151104_093817 20151104_093824 20151104_093828

 

ZWIERZĘTA PRZYGOTOWUJĄ SIĘ DO ZIMY

Zachowanie umiaru to niezwykle cenna umiejętność życiowa. Dotyczy ona wielu aspektów życia. Umiar można by określić jako umiejętność unikania skrajności, dążenie do równowagi, umiar wiąże się z samodyscypliną i umiejętnością nałożenia sobie zdrowych ograniczeń. Uczenie umiaru w wieku przedszkolnym dotyczy w znacznej mierze sfery materialnej. Umiejętność doceniania tego, co się posiada, to wielka sztuka i szczególne wyzwanie we współczesnej konsumpcyjnej kulturze, w której jesteśmy nieustannie zaskakiwani nowościami i ścigani przez pokusy posiadania nowych rzeczy. O ile dorośli są w stanie w dużo większej mierze oprzeć się reklamom, to dzieciom dużo trudniej być odpornym na atrakcyjne nowości i trzeba im w tym pomóc.

Wprowadzamy w świat wartości: szacunek, praca, zadowolenie z tego, co posiadamy, samodyscyplina…

Uczymy tego, co najważniejsze:

  • Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– rozwijanie postawy poszanowania tego, co się posiada m.in. poprzez rozmowę na ten temat inspirowaną wysłuchanym utworem i wyciąganie wniosków na temat postępowania bohatera;

– rozwijanie wytrwałości m.in. poprzez wdrażanie do doprowadzenia rozpoczętej pracy do końca;

– rozwijanie poczucia własnej wartości poprzez budowanie wiary we własne możliwości – wypowiadanie się na forum grupy, improwizacje  na instrumentach muzycznych, wykonywanie konstrukcji wg własnego pomysłu;

– budowanie poczucia bezpieczeństwa i odpowiedzialności oraz samodyscypliny m.in. poprzez przestrzeganie reguł obowiązujących podczas zabaw w sali i w ogrodzie, pilnowanie porządku w kącikach zabaw, sprzątanie po sobie.

  • Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– rozwijanie sprawności ruchowej, orientacji przestrzennej, poczucia rytmu i reagowania na sygnał, sprawności manualnej i koordynacji oko-ręka; doskonalenie orientacji w schemacie własnego ciała;

– rozwijanie zainteresowania książką i czytaniem m.in. poprzez oglądanie albumów o zwierzętach; wzbogacanie słownictwa o określenia związane z tematyką zajęć np.: gawra, sen zimowy; poszerzanie wiedzy przyrodniczej: o nazwy zwierząt leśnych, o wyglądzie i zwyczajach niektórych zwierząt, o pracy leśniczego;

– rozwijanie umiejętności wypowiadania się i wyciągania wniosków m.in. poprzez budowanie kilkuzdaniowej wypowiedzi na temat postępowania bohatera; ćwiczenia z zakresu profilaktyki logopedycznej;

– rozwijanie spostrzegawczości, analizy i syntezy wzrokowej m.in. poprzez dobieranie obrazków, których nazwy się rymują, poznanie graficznego obrazu głoski s (liter s, S) oraz podpisów do obrazków (np. suseł, borsuk, gawra, ptaki, Polska); rozwijanie wrażliwości oraz analizy i syntezy słuchowej, słuchu fonematycznego – m.in. poprzez wysłuchiwanie głoski s w prostych słowach, dobieranie słów rymujących się, rozpoznawanie odgłosów zwierząt;

– rozwijanie: pomysłowości i wyobraźni podczas zabaw, prac plastycznych i konstrukcji wg własnego pomysłu; wrażliwości plastycznej m.in. poprzez odzwierciedlanie w formie plastycznej kształtu jeża; zainteresowań muzycznych m.in. poprzez słuchanie utworów, śpiewanie piosenek, improwizacje na prostych instrumentach muzycznych;

– doskonalenie umiejętności przeliczania elementów w zbiorach, porównywanie liczebności zbiorów z użyciem określeń: najwięcej, najmniej, więcej, mniej; rozwijanie umiejętności konstrukcyjnych; rozwijanie myślenia logicznego i przyczynowo-skutkowego m.in. poprzez układanie i opowiadanie historyjki obrazkowej z uwzględnieniem następstwa zdarzeń, używając określeń: najpierw, potem, później, na końcu.

Jak wspierać dziecko?

  • Jeśli dziecko ma kłopot z poradzeniem sobie z silnym pragnieniem posiadania nieustannie „nowego”, warto zrobić ćwiczenie, które polega na narysowaniu prostego planu pokoju, a następnie „pozwoleniu dziecku na spełnienie swoich pragnień”. Każdą z rzeczy, której pragnie, rysujemy na planie, zapełniając pokój. Zwykle szybko okazuje się, że zaczyna brakować miejsca nie tylko dla upragnionych rzeczy, ale także dla dziecka. Następnie należy przeprowadzić dziecko przez proces oczyszczania pokoju z rzeczy, tak aby dziecko mogło w nim funkcjonować – siadać przy biurku, mieć miejsce na zabawę, móc położyć się do łóżka itp.

Warto porozmawiać o… tym, że dobrze jest być, tym, kim się jest, i cieszyć się z tego, co się ma!

  • Warto mówić dziecku o tym, jak jest drogie, kochane, wartościowe… Warto także podkreślić od czasu do czasu to, że dobrze jest mieć „te zabawki, te ubrania, to mieszkanie…, które mamy”. Niezwykle pomocne w zainspirowaniu takich rozmów mogą okazać się książki poruszające temat posiadania i nabywania rzeczy.

Warto poczytać…

  1. Stanecka, Basia i pieniądze, LektorKlett, Egmont
  2. Velthuijs, Jak dobrze być żabką, Wilga

 

 

UCZYMY SIĘ ŻE NIEPEŁNOSPRAWNI TO NIE OSOBY CHORE TYLKO NIE W PEŁNI SPRAWNE – Firma Mozaika wraz z Fundacją Verba zorganizowała u Nas w przedszkolu dla grupy 2 I 3 bezpłatną prelekcjach pt.: „Niezwykłe spotkania”

WIEJE I PADA

 

Miniony tydzień dał nam okazję do uczenia się rozumienia istoty różnorodnych zjawisk atmosferycznych charakterystycznych dla pór roku, rozumienia, że prawa natury należy szanować, że trzeba umieć sobie z nimi radzić, chociażby poprzez to, że ubierzemy się stosownie do pogody, i jak unikać zagrożeń na przykład podczas ulewnego deszczu czy silnego wiatru. Są to bardzo praktyczne wiadomości i umiejętności. Uczą one także rozumienia konsekwencji zjawisk, ich przewidywania, zapobiegania niebezpieczeństwu, uczą podejmowania rozsądnych decyzji i nienarażania się na niebezpieczeństwo.

Wprowadzamy w świat wartości: ja, odpowiedzialność, samodyscyplina, szacunek, współpraca…

Uczymy tego, co najważniejsze:

  • Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– rozwijanie wrażliwości na świat przyrody, rozumienia zmienności pór roku, istoty zjawisk atmosferycznych, ich pozytywnych i negatywnych konsekwencji, umiejętności wykorzystania zjawisk atmosferycznych, unikania zagrożeń;

– rozwijanie poczucia własnej wartości m.in. poprzez doświadczanie sprawstwa i twórczego działania podczas wytwarzania prac plastycznych i konstrukcji z klocków wg własnego pomysłu, dzielenia się swoimi spostrzeżeniami;

– wdrażanie do życia w grupie społecznej m.in. poprzez uczenie czerpania radości ze wspólnej zabawy, zgodnej współpracy przy wykonywaniu wspólnych dzieł i podczas zabaw grupowych, poszanowania pracy własnej i innych;

– budowanie poczucia bezpieczeństwa i odpowiedzialności m.in. poprzez przestrzeganie zasad bezpieczeństwa podczas zabaw, wdrażanie do dbałości o własne zdrowie, ubieranie się stosownie do pogody.

  • Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– rozwijanie orientacji przestrzennej, koordynacji wzrokowo-ruchowej i słuchowo-ruchowej; sprawności manualnej;

– wdrażanie do uważnego słuchania czytanych tekstów, zapamiętywania powtarzających się fragmentów i ich recytowania; wzbogacanie słownictwa o określenia związane z tematyką zajęć; rozwijanie umiejętności wypowiadania się na określony temat np. określanie pogody i zjawisk atmosferycznych; ćwiczenia z zakresu profilaktyki logopedycznej;

– rozwijanie spostrzegawczości i pamięci wzrokowej i słuchowej oraz analizy i syntezy słuchowej i wzrokowej;

– rozwijanie: wyobraźni plastycznej m.in. poprzez łączenie różnych barw w celu otrzymania nowych kolorów; wrażliwości muzycznej m.in. poprzez śpiewanie piosenek, poznanie instrumentów muzycznych: trąbki, fletu, fortepianu;

– rozwijanie myślenia logicznego i przyczynowo-skutkowego m.in. poprzez układanie historyjki obrazkowej, określanie konsekwencji ubierania się nieadekwatnie do pory roku i pogody; inspirowanie do działań konstrukcyjnych poprzez wznoszenie pionowych i poziomych konstrukcji z klocków, wykonywanie wiatraczka wg instrukcji obrazkowej;

– wdrażanie do rozumienia pojęcia liczby 6 i jej graficznego obrazu; do rozumienia aspektu porządkowego liczb i posługiwanie się liczebnikami porządkowymi; tworzenie sześcioelementowych zbiorów, praktyczny rozkład liczby 6 na składniki; wdrażanie do rozumienia pojęć: duży – mniejszy – mały, długi – krótszy – krótki, gruby – cieńszy – cienki; wdrażanie do rozumienia stałości liczby przedmiotów w zbiorze niezależnie od zmiany w ich układzie; dobieranie do pary wg zauważonych podobieństw; rozpoznawanie i nazywanie podstawowych kształtów figur geometrycznych.

Jak wspierać dziecko?

  • Warto rozwijać umiejętność posługiwania się określeniami: duży, mały, mniejszy, najmniejszy, długi, krótki, krótszy, najkrótszy, gruby Można na przykład układać z dzieckiem szeregi różnych elementów od największego do najmniejszego, od najdłuższego do najkrótszego używając przy tym powyższych określeń, albo prosić dziecko o wyszukanie w otoczeniu tego, co jest najmniejsze i tego, co jest największe itd.

Warto porozmawiać o… tym, jak unikać zagrożeń związanych ze zjawiskami atmosferycznymi!

  • Warto uświadamiać dziecku, że przyroda ma swoje prawa. Niektóre zjawiska atmosferyczne mogą być niebezpieczne dla człowieka. Dlatego trzeba uczyć dziecko podstawowych i praktycznych zasad właściwego zachowania podczas na przykład silnego wiatru, ulewnego deszczu, burzy. Ale także uświadamiać, że nie należy dotykać językiem metali w czasie mrozu, lizać sopli, ślizgać się po zamarzniętych zbiornikach wodnych… Dzieci w tym wieku miewają przeróżne pomysły. Nie chodzi o to, aby je straszyć, ale o to, by przedstawić realne zagrożenia i uczyć, jak ich unikać.

Warto poczytać…

  1. Bardijewska, Śmieszynka, Drobinka, czyli przygody kropelki wody, Wydawnictwo Bajka

ŚWIĘTO PLUSZOWEGO MISIA I WYSTAWA PRAC PLASTYCZNO- LITERACKICH

12366698_10208181875215126_46863262_n 12380078_10208181876015146_1849428964_n 12387985_10208181875375130_1843891545_n

ZABAWA ANDRZEJKOWA

12358207_10208181877535184_1349205447_n 12380182_10208181882415306_1108782348_n 12357955_10208181880255252_140537699_n12388213_10208181881615286_1356676642_n 12388232_10208181880095248_961550584_n 12395174_10208181885175375_510442696_n