↑ Powrót do SMOKI

marzec 2016

 

W KRAINIE ŚNIEGU I LODU

 

Świat jest wielki i życie w różnych jego częściach wygląda inaczej. Warto zadbać o to, aby dzieci miały możliwość poznawania świata przyrody w różnych regionach, poznawania innych kultur, warto wzbudzać w nich zainteresowanie obyczajami, sztuką, kuchnią… innych narodów.

Tak wiele można się przecież nauczyć o sobie, ucząc się o innych. I tak wiele można nauczyć się od innych. Obcowanie z inną kulturą wymaga wrażliwości na różnice w zachowaniu i obyczajowości. O tych różnicach również należy z dziećmi rozmawiać i uczyć je wrażliwości. Szacunku dla innych narodowości i kultur dzieci uczą się przede wszystkim w najbliższym środowisku. Szacunek rodzi szacunek. Jeśli dziecko doświadcza szacunku ze strony dorosłych, nie będzie podatne na uleganie uprzedzeniom, nie będzie także akceptowało poniżania jednych ludzi przez drugich. Żadne dziecko samo z siebie nie uważa, że jest kimś lepszym tylko dlatego, że ma taki, a nie inny kolor skóry. Takiej postawy może się nauczyć od starszych. Dlatego tak ważne jest, by dorośli uważali na język, jakim posługują się na co dzień. Czasem rzucone bezmyślnie określenie zapada głęboko w dziecięcym umyśle – dziecko słucha nas i uczy się, nawet jeśli nam, dorosłym, wydaje się, że jest zajęte zabawą. Należy rozmawiać z dziećmi o różnicach między ludźmi, bo dzieci z czasem je dostrzegają, wystrzegając się przy tym tonu oceniającego, wartościującego.

Wprowadzamy w świat wartości: szacunek, różnorodność, współpraca, zaufanie, odpowiedzialność

Uczymy tego, co najważniejsze:

  • Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– kształtowanie postawy szacunku dla różnorodności świata;

– wdrażanie do zgodnego współdziałania w zespole i szanowania wytworów pracy kolegów;

– kształtowanie postawy podziwu dla piękna natury (na przykładzie zjawiska zorzy polarnej);

– nabieranie wiary we własne możliwości i pokonywanie tremy w trakcie śpiewu solo lub w duecie;

– rozwijanie zaufania do kolegów z grupy oraz budowanie postawy odpowiedzialności za bezpieczeństwo kolegów.

  • Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– rozwijanie sprawności ruchowej, prawidłowej postawy, wzmacnianie siły mięśni rąk i nóg, koordynacji wzrokowo-ruchowej; kształcenie poczucia rytmu i frazy muzycznej; rozwijanie sprawności manualnej;

– doskonalenie pamięci i spostrzegawczości wzrokowej, analizy i syntezy wzrokowej m.in. poprzez omawianie treści ilustracji, odnajdowanie różnic i podobieństw w wyglądzie zwierząt przedstawionych na ilustracjach; poznanie graficznego obrazu głoski i (liter i, I) oraz wyrazów i fraz (np.: Arktyka, Antarktyda, igloo, pingwin, mors, foka);

– rozwijanie wrażliwości słuchowej oraz analizy i syntezy słuchowej, słuchu fonematycznego – m.in. poprzez wysłuchiwanie głosek na początku i na końcu wyrazu; ćwiczenia oddechowe oraz usprawniające narządy artykulacyjne;

– wzbogacanie słownictwa m.in. o wyrazy Arktyka, Antarktyda, Inuita, zorza polarna, nazwy zwierząt polarnych; rozwijanie świadomości językowej poprzez poznawanie wyrazów, które brzmią tak samo, ale mają różne znaczenia;

– poznanie wybranych elementów świata przyrody, najważniejszych przystosowań zwierząt polarnych (przede wszystkim pingwinów) do życia w krainie wiecznych lodów, poznanie zjawiska zorzy polarnej;

– rozwijanie rozumowania logicznego poprzez ćwiczenia w wyodrębnianiu kategorii i wskazywanie wyrazu, który do niej nie pasuje; wdrażanie do rozumienia określeń: co drugi, dwa obok siebie; utrwalanie określeń: strona lewa/prawa, pośrodku, na górze/dole; ćwiczenie umiejętności ustalania liczby elementów oraz rozpoznawania zapisu cyfrowego liczb; kształtowanie umiejętności wyznaczania sumy obiektów jednakowych i sumy różnych obiektów; wprowadzenie symbolicznego zapisu dodawania; rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego.

Jak wspierać dziecko?

  • Warto rozwijać w dziecku ciekawość świata, pokazywać jego różnorodność, zachęcać do zgłębiania tajemnic odległych miejsc, różnych od jego własnego otoczenia. To pobudza wyobraźnię, rozbudza marzenia, a te w przyszłości mogą stać się doskonałą motywacją do zgłębiania literatury, nauki języków obcych, podróży…

Warto porozmawiać o… różnorodności!

  • Dobrze jest przedstawiać dziecku różnorodność jako wartość. Warto tę różnorodność pokazywać w najbliższym otoczeniu, np. różnorodność ludzi w rodzinie. I uczyć dla tej różnorodności szacunku.

Warto poczytać…

  1. Böszörményi, Kolory ludzi, Wydawnictwo Namas
  2. Stanecka, M. Oklejak, Basia i kolega z Haiti, Wydawnictwo Lektor Klett i Egmont
    B. Sudoł, Kogutek Ziutek w Australii, Kogutek Ziutek w Pieninach, Wydawnictwo Skrzat
  3. Sudoł, Kogutek Ziutek w Pieninach, Wydawnictwo Skrzat

 

URZĄDZENIA TECHNICZNE

Wokół nas jest dzisiaj znacznie więcej urządzeń elektrycznych niż było kiedyś. Nie ulega wątpliwości, że dzieci powinny być wprowadzone w świat techniki. I powinny poznawać zasady działania urządzeń, które je otaczają i z których już niejednokrotnie same korzystają, oczywiście poznawać na miarę swoich możliwości poznawczych. Powinny również uczyć się bezpiecznego z nich korzystania. Jeśli dorośli nie będą świadomie wprowadzać dziecka w świat różnego rodzaju urządzeń, które znajdują się wokół, dzieci same, zafascynowane nimi, będą starały się je poznać na własną rękę, a to może prowadzić nie tylko do zniszczenia tych urządzeń, ale także do wypadków groźnych dla dzieci. Warto pamiętać, że dzieci w wieku pięciu i sześciu lat są w stanie już wiele zrozumieć, jeśli przeprowadzi się je odpowiednio przez cały proces poznania zjawisk i rzeczy, pozwoli się na zadawanie pytań i udzieli odpowiedzi. Pozwoli to dzieciom oswoić fascynujący i tajemniczy świat techniki i uczyni go bezpieczniejszym.

Wprowadzamy w świat wartości: odpowiedzialność, samodyscyplina, współpraca

Uczymy tego, co najważniejsze:

  • Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– rozwijanie zaufania do grupy (zabawy z zamkniętymi oczami);

– wdrażanie do zgodnej współpracy w parze i w grupie przy wykonywaniu zadań ruchowych;

– rozwijanie kreatywnej współpracy przy tworzeniu układu do muzyki;

– kształtowanie poczucia współodpowiedzialności za to, co wspólne (zasoby przyrody, domowe wydatki na prąd itd.);

– budowanie poczucia bezpieczeństwa i poczucia kompetencji poprzez poznanie i zrozumienie zasad bezpiecznego korzystania z urządzeń elektrycznych;

– rozwijanie umiejętności komunikowania się m.in. poprzez ćwiczenie prowadzenia rozmowy telefonicznej.

  • Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– ćwiczenia równowagi, koordynacji ruchowej, rzucania i chwytania piłki, rozwijanie siły i zwinności, ćwiczenie sprawności manualnej, precyzyjnych ruchów dłoni m.in. poprzez kreślenie linii prostych z góry na dół;

– rozwijanie spostrzegawczości i pamięci wzrokowej, analizy i syntezy wzrokowej m.in. poprzez omawianie sytuacji przedstawionej na ilustracjach, porównywanie budowy różnych urządzeń (telefony, budowa komputera); poznanie graficznego obrazu samogłoski e (liter e, E) oraz wyrazów i fraz (elektrownia/elektrownie, tak, wolno, nie, nie wolno, komputer, klawiatura, drukarka, monitor, latarnie);

– ćwiczenia koncentracji uwagi na słuchaniu zmieniających się poleceń w zabawach grupowych oraz na słuchaniu czytanych przez nauczyciela tekstów; rozwijanie spostrzegawczości słuchowej, analizy i syntezy słuchowej (dzielenie wyrazów na sylaby, łączenie sylab w wyrazy), słuchu fonematycznego – m.in. poprzez wysłuchiwanie głoski e w wyrazach; rozwijanie „świadomości fonologicznej” (tj. świadomości tego, jak zbudowane są wyrazy i jak się zmieniają) poprzez tworzenie liczby mnogiej za pomocą dodania głoski e na końcu wyrazu; liczenie sylab;

– ćwiczenia mięśni narządów mowy w trakcie wymawiania wyrazów dźwiękonaśladowczych, wymawianie głoski sz;

– wzbogacanie wiedzy o sposobach oszczędzania wody, prądu, energii cieplnej, naturze elektryczności, słownictwa związanego z elektrycznością i urządzeniami zasilanymi na prąd;

– odczytywanie oznaczeń symbolicznych (m.in. znak „Uwaga prąd!”);

– rozwijanie kreatywności poprzez tworzenie rzeźb ze śniegu i opowiadanie o nich;

– kształtowanie umiejętności odejmowania w zakresie 6 z wykorzystaniem przedmiotów zastępczych, wdrażanie do rozwiązywania zadań z treścią poprzez wspólne układanie i rozwiązywanie zadań.

Jak wspierać dziecko?

  • Warto majsterkować z dzieckiem, konstruować proste urządzenia, bo to znakomicie rozwija wyobraźnię przestrzenną, zdolność rozumowania przyczynowo-skutkowego, przygotowuje do radzenia sobie w sytuacjach życiowych, rozwija koordynację wzrokowo-ruchową i sprawność manualną.

Warto porozmawiać o… bezpiecznym i oszczędnym korzystaniu z urządzeń elektrycznych!

  • Dziś mamy wiele urządzeń elektrycznych, które ułatwiają nam codzienne życie. Trzeba uświadamiać dzieciom, że wszystkie one kosztują i wykorzystują cenną energię. Prąd elektryczny może być niebezpieczny. Długie siedzenie przed komputerem może negatywnie wpływać na nasze zdrowie. Dorośli powinni być przykładem oszczędnego i bezpiecznego wykorzystywania urządzeń elektrycznych, dobrodziejstw techniki, i jednocześnie świadomie wprowadzać dzieci w bezpieczne i oszczędne korzystanie z różnego rodzaju urządzeń.

Warto poczytać…

  1. i D. Mizielińscy, D.O.M.E.K., Dwie Siostry
  2. Solarz, A. i D. Mizielińscy, D.E.S.I.G.N., Dwie Siostry

 

20160301_092658

Wycieczka do centrum stomatologii dziecięcej

Dzięki uprzejmości pracowników Akademii Medycznej w Poznaniu zostaliśmy zaproszeni na zajęcia profilaktyczne ze studentami stomatologii oraz na przegląd ząbków wraz z fluoryzacji i lakierowaniem była to ciekawa przygoda .


 

20160301_09493720160301_09420720160301_09414320160301_10221420160301_10131920160301_094234

CZTERY ŻYWIOŁY

 

Uczymy dzieci świata i życia na nim. Pokazujemy jego wytwory natury i kultury. Uczymy poszanowania i jednych, i drugich. Miniony tydzień dał nam wspaniałą okazję przyglądania się naturze, temu, jak człowiek sobie z nią radzi, jak ją podporządkowuje i jak natura podporządkowuje sobie człowieka. Potęga żywiołów od zawsze budziła wielkie fascynacje i wielkie emocje. Czasem przerażała, a czasem zachwycała, przeraża i zachwyca do dziś. Z jednej strony, to człowiek kontroluje naturę i ujarzmia ją. Z drugiej strony, trzeba pamiętać, że to tylko cząstkowe ujarzmianie. Nie mamy wielkiego wpływu na wysokość temperatury, siłę wiatru, wilgotność powietrza czy opady. Powietrze, woda, wiatr, ogień – nie wyobrażamy sobie bez nich życia, a jednocześnie wielokrotnie to one niszczą domostwa i ogromne obszary ziemi. Cztery żywioły niosą i życie, i śmierć. Nie możemy bez nich żyć i nie możemy ich bagatelizować. To w nich uosabia się potęga ziemskiej natury. To one stanowią nieustannie dla człowieka wyzwanie!

Wprowadzamy w świat wartości: natura, bezpieczeństwo, odwaga, roztropność, pokora…

Uczymy tego, co najważniejsze:

  • Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– rozwijanie wrażliwości na świat przyrody, rozumienia możliwości czerpania korzyści z natury i jej poskramiania;

– kształtowanie postawy poszanowania natury i rozumienia jej siły, niebezpieczeństw ze strony natury;

– budowanie poczucia bezpieczeństwa i odpowiedzialności m.in. poprzez przestrzeganie zasad bezpieczeństwa podczas zabaw, wdrażanie do dbałości o zdrowie własne i innych, rozumienia zasad bezpieczeństwa podczas różnych warunków pogodowych, ostrożnego zachowania wobec ognia, nienarażania się niepotrzebnie na niebezpieczeństwo;

– hartowanie odporności emocjonalnej i właściwego zachowania w sytuacjach wygranej i przegranej m.in. poprzez uczestnictwo w grach planszowych; wdrażanie do respektowania umów (m.in. stosowanie się do reguł gry);

– budowanie poczucia tożsamości indywidualnej i grupowej, poczucia bliskości z innymi ludźmi i przynależności do wspólnoty m.in. poprzez dzielenie się z innymi swoimi spostrzeżeniami i doświadczeniami;

– rozwijanie umiejętności porozumiewania się poprzez uczenie uważnego wysłuchania tego, co ma do powiedzenia druga osoba, spokojne oczekiwanie na swoją kolej i wdrażanie do komunikowania się umiarkowanym głosem.

  • Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– rozwijanie ekspresji ruchowej, koordynacji wzrokowo-ruchowej, zręczności i zwinności, doskonalenie poczucia rytmu i frazy, uwrażliwienie na barwę dźwięku, rozwijanie sprawności manualnej i koordynacji ręka-oko;

– rozwijanie spostrzegawczości, pamięci, analizy i syntezy wzrokowej, wrażliwości, analizy i syntezy słuchowej;

– rozwijanie wyobraźni, pamięci, umiejętności wyciągania wniosków; wzbogacanie słownika o wyrazy związane z tematami zajęć; ćwiczenia z zakresu profilaktyki logopedycznej, m.in.: utrwalanie prawidłowego toru oddechowego oraz koordynacji ruchowej podczas oddychania; poszerzanie wydolności oddechowej płuc, wydłużanie fazy wydechu;

– rozwijanie logicznego myślenia, umiejętności grupowania podobnych obiektów, ćwiczenia w rozpoznawaniu zapisu cyfrowego liczb i przeliczaniu kroków/pól, przemieszczenie się do przodu/tyłu o tyle kroków, jaka liczba jest zapisana.

Jak wspierać dziecko?

  • Warto grać z dziećmi w gry planszowe. Sprzyja to rozumieniu potrzeby przestrzegania reguł, rozwija odporność emocjonalną – uczy, że „raz wygrywam, raz przegrywam”, a jak przegram, to mam szansę wygrać w drugiej rundzie. I wreszcie uczy właściwego zachowania w sytuacji wygranej i w sytuacji przegranej. Poza tym, gry planszowe uczą przeliczania, odczytywania zapisu cyfrowego, poruszania się po planszy o tyle pól, ile wskazuje liczba oczek na kostce, co przygotowuje dziecko do rozumienia istoty grafów strzałkowych.

Warto porozmawiać o… czterech żywiołach Ziemi!

  • Woda pokrywa większą część naszej planety, jest niezbędnym składnikiem, który kontroluje i kształtuje nasze życie i globalne procesy zachodzące w przyrodzie. Wiatr w zależności od tego, skąd wieje, przynosi różne temperatury, może być i jest wykorzystywany do produkcji energii… Ogień to jeden z fundamentalnych wynalazków ludzkości. Dzięki obecności ognia w cywilizacji zmieniło się nie tylko życie w każdym domu, ale też powstały całe gałęzie gospodarki wykorzystujące ogień. A oddychanie powietrzem jest tak niezbędne do życia i jednocześnie jest tak zautomatyzowaną czynnością, że zapominamy o tym, że ją wykonujemy. Z drugiej strony, każdy z tych żywiołów bywa niezwykle groźny i niszczący. Człowiek nigdy nie powinien o tym zapominać! To znakomity temat do rozmowy, poszukiwania informacji i uczenia się „współpracy” z naturą.

Warto poczytać…

  1. Prebisz, Żywioły. Woda, LektorKlett
  2. Prebisz, Żywioły. Powietrze, LektorKlett
  3. Prebisz, Żywioły. Ziemia, LektorKlett

 

PRZEDWIOŚNIE

 

Miniony tydzień dał dzieciom m.in. wspaniałą okazję do różnorodnych zabaw w grupie rówieśniczej, doświadczania współpracy i współdziałania, otwartości na towarzyszy zabaw i ich pomysły oraz doświadczanie bycia przewodnikiem w grupie. To dla każdego dziecka niezwykłe przeżycie móc doświadczyć wpływania na działania grupy. W interakcjach z rówieśnikami podczas zabawy ma miejsce wiele procesów wpływających na socjalizację dziecka: pełnienie ról akceptowanych społecznie, rozwijanie właściwego stosunku do innych, uczenie się zachowań aprobowanych społecznie, uczenie się wzajemne swoich zachowań, wpływanie na nie i wywoływanie ich oraz przewidywanie, poznawanie własnych potrzeb, odkrywanie, jakie zachowania sprawiają przyjemność, a co jest przykre dla innych. Podczas zabawy, w atmosferze wspólnego działania, wysiłku, starań, zaangażowania dziecko oducza się egocentryzmu i egoizmu, zaczyna liczyć się z opinią innych osób na temat swojej osoby i swojej aktywności, troszczy się o jakość wspólnie wykonywanej pracy, uczy się odpowiadać za własne i wspólne działania. Zabawa w grupie rozwija społeczne motywy działania dzieci, uspołecznia je i dyscyplinuje[1].

Wprowadzamy w świat wartości: współdziałanie, szacunek, odpowiedzialność, solidarność…

Uczymy tego, co najważniejsze:

  • Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– rozwijanie pewności siebie poprzez doświadczenie bycia przewodnikiem dla działania całej grupy (grupa reaguje na znak dany przez wybrane dziecko);

– czerpanie przyjemności z podziwiania natury poprzez obserwację i opisywanie zmian w przyrodzie, oglądanie pierwszych wiosennych kwiatów;

– czerpanie radości ze wspólnego tańca i wspólnych zabaw ruchowych;

– kształtowanie postawy dbania o zdrowie swoje i innych m.in. poprzez rozmowy o zagrożeniu przeziębieniami w okresie przedwiośnia, poprzez dbanie o odpowiednie ubieranie się.

  • Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– ćwiczenie zręczności i zwinności, wyrabianie prawidłowej postawy; rozwijanie orientacji w schemacie własnego ciała, sprawności manualnej; doskonalenie koordynacji wzrokowo-ruchowej, poczucia rytmu i frazy muzycznej;

– rozwijanie spostrzegawczości i pamięci wzrokowej poprzez porównywanie ilustracji dotyczących zmian w przyrodzie; poznanie graficznego obrazu głoski c (liter c, C), wyrazów (np. cytryny), dobieranie wyrazu do wzoru;

– ćwiczenia uwagi i pamięci słuchowej; rozwijanie spostrzegawczości słuchowej przez koncentrowanie się na dźwiękach z różnych miejsc i odległości; słuchu fonematycznego – m.in. poprzez wysłuchiwanie głoski c na końcu wyrazu; doskonalenie zmysłu węchu poprzez rozpoznawanie zapachów;

– rozwijanie umiejętności odczytywania i interpretowania symboli graficznych dotyczących zjawisk atmosferycznych;

– rozwijanie wiedzy przyrodniczej (poznawanie kwiatów chronionych, np.: sasanki, przebiśniegi, budowy owoców cytrusowych, budowy kwiatu) i rozumienia zjawisk przyrodniczych (wpływ pór roku na zmiany w przyrodzie);

– rozwijanie umiejętności rozumowania przez próby przewidywania treści obrazka odsłanianego fragmentami, próby wyciągania wniosków z obserwacji zmian w przyrodzie, zjawisk atmosferycznych; kształtowanie umiejętności liczenia i tworzenia zbiorów równolicznych, umiejętności dodawania, rozpoznawanie zapisu cyfrowego niektórych liczb.

Jak wspierać dziecko?

  • Warto zachęcać dziecko do zastanowienia w różnych sytuacjach, co się może zdarzyć, jeśli… W ten sposób rozwijać się będzie jego umiejętność przewidywania. A jeśli pozwalają na to okoliczności, warto pozwolić, by te przewidywania sprawdzać. Na przykład warto zadawać dzieciom pytania o to, co się stanie, jeśli zanurzymy w wodzie różne przedmioty, a następnie sprawdzić, co się rzeczywiście dzieje.

Warto porozmawiać o… wielkim laboratorium przyrodniczym wokół nas!

  • Świat wokół nas to w pewnym sensie wielkie laboratorium przyrodnicze. Warto wspierać ciekawość dzieci i rozwijać zainteresowania małego badacza tym, jak zmienia się wokół przyroda w każdej porze roku. Warto nie tylko odpowiadać na pytania dziecka, które zaciekawione światem, pyta o to, co się dzieje, ale także zadawać pytania dziecku i skłaniać je do zastanowienia, popełniania błędów w wyciąganiu wniosków i do wytrwałego poszukiwania odpowiedzi.

Warto poczytać…

Rok z Linneą, Zakamarki

 

NADCHODZI WIELKANOC

 

Kultywowanie tradycji budzi uczucie wspólnoty z rodziną, przodkami, regionem, Ojczyzną. Uczestniczenie w tradycyjnych zwyczajach może pomóc dzieciom odkryć i ukształtować ich własną tożsamość w przynależności do tych wspólnot. Wspólnie świętowane uroczystości i pielęgnowane tradycje niosą wzorce do naśladowania przekazywane przez starsze pokolenia. Dziecko powinno również brać udział w przygotowywaniu różnych świątecznych uroczystości. W ten sposób uczy się przeżywania i odbierania wzruszeń i nastrojów. To doskonały sposób na przybliżenie dzieciom pojęć przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, kształtowanie w dzieciach poczucia ciągłości czasu, przynależności do pewnej wspólnoty, która trwa, poznawania i umacniania własnych korzeni. A silne korzenie są niezbędne do wzrostu zdrowego i pięknego drzewa.

 

Wprowadzamy w świat wartości: szacunek, tradycja, wspólnota, pamięć…

Uczymy tego, co najważniejsze:

  • Doświadczenia emocjonalno-społeczne:

– wdrażanie do zachowania porządku w najbliższym otoczeniu;

– budowanie postawy pokory i posłuszenstwa wobec rad dorosłych poprzez dokonanie oceny złego zachowania przemądrzałego bohatera wiersza;

– wdrażanie do kulturalnego zachowania przy stole;

– kształtowanie poczucia estetyki i doświadczanie przyjemności z oglądania dekoracji;

– budowanie tożsamości dziecka jako członka większej grupy o podobnej kulturze i tradycji;

– czerpanie radości ze wspólnego kultywowania wielkanocnych tradycji (robienie dekoracji, sianie rzeżuchy);

– doskonalenie umiejętności współpracy i współdziałania z partnerem.

  • Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:

– ćwiczenia równowagi (m.in.noszenie jajka), rozwijanie sprawności fizycznej, koordynacji wzrokowo-ruchowej; doskonalenie sprawności manualnej poprzez kreślenie wzorów literopodobnych;

– rozwijanie spostrzegawczości i pamięci wzrokowej; poznanie graficznego obrazu głoski j (liter j, J) oraz wyrazów (np. jajka, patelnia, rondelek, garnek); rozwijanie słuchu fonematycznego – m.in. poprzez wysłuchiwanie głosek na początku wyrazu; usprawnianie ruchomych narządów artykulacyjnych, pionizowanie i usprawnianie języka;

– kształtowanie dbałości o budowanie wypowiedzi poprawnej gramatycznie; wzbogacanie słownictwa o wyrazy i wyrażenia związane z tematami zajęć;

– poznawanie elementów polskiej kultury i tradycji, poznanie symboliki związanej ze świętami Wielkanocnymi;

– pogłębianie rozumienia zjawisk przyrodniczych (m.in. poprzez określanie warunków niezbędnych roślinom do wzrostu);

– wdrażanie do rozwiązywania zadań tekstowych na dodawanie i odejmowanie z prezentacją zapisu dodawania i odejmowania.

Jak wspierać dziecko?

  • Chociaż przed świętami może się wkraść w życie rodziny pośpiech i zamieszanie, to ważne, żeby dzieci nie odsyłać na czas świątecznych przygotowań do telewizora czy komputera. Nawet jeśli przygotowanie ciasta wspólnie z dzieckiem zajmuje dwa razy więcej czasu, to nie jest to czas zmarnowany, bo dziecko oprócz doskonalenia koncentracji uwagi, sprawności manualnej, umiejętności wykonywania złożonych poleceń, uczy się czegoś jeszcze ważniejszego – tego, że jest częścią większej wspólnoty.

Warto porozmawiać o… rodzinnych historiach!

  • Warto zadbać o to, aby dzieci miały okazję posłuchać rodzinnych opowieści. Przy okazji różnych świąt np. Dnia Matki, Dnia Ojca, Dnia Babci, Dnia Dziadka warto zachęcić dziecko do rozmów z bliskimi na temat wspomnień ich dziecięcych lat. Tak spędzony czas może dać wiele radości i dorosłym, i dzieciom, tworzy się w ten sposób wspaniała więź międzypokoleniowa.

 

Warto poczytać…

Joanna Krzyżanek, Cecylka Knedelek i Wielkanoc

Wojciech Widłak, Pan Kuleczka. Radość
Wojciech Widłak, Pan Kuleczka. Spotkanie

 

[1]
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[1] M. Przetacznik – Gierowska, Świat dziecka. Aktywność – poznanie – środowisko. Skrypt z psychologii rozwojowej, UJ, Kraków 1993, s. 47.