↑ Powrót do KRASNOLUDKI

KWIECIEŃ

 WIOSENNY OGRÓD

Drodzy Rodzice!

Obcowanie z naturą uwrażliwia nas na jej piękno, a także pozwala nam wyciszyć się, uspokoić. Przyroda uczy nas też cierpliwości, wytrwałości i obowiązkowości. Musimy się nimi wykazać np. przy obserwowaniu włożonego do ziemi nasionka, z którego – m.in. dzięki naszej pielęgnacji – wyrośnie roślina. W minionym tygodniu przedszkolaki zapoznały się z zawodem ogrodnika oraz pracami, jakie wykonuje się w ogrodzie. Poznawały też narzędzia ogrodnicze oraz ich nazwy. Maluchy obserwowały prace wykonywane na działce przedszkolnej przez dzieci ze starszej grupy.

Wprowadzamy w świat wartości: ja, samodyscyplina…

Uczymy tego, co najważniejsze

  • Doświadczenia emocjonalno-społeczne:
  • wdrażanie do porozumiewania się umiarkowanym głosem;
  • kształtowanie nawyku mycia rąk po zabawie i przed posiłkiem;
  • obserwowanie prac wykonywanych na działce przedszkolnej przez dzieci ze starszej grupy;
  • rozumienie treści przekazywanych przez niewerbalne środki wyrazu: ruch ciała, gest;
  • zwracanie uwagi na przestrzeganie zasad bezpieczeństwa oraz reguł zabawy.
  • Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:
  • zapoznanie z pracami wykonywanymi w ogrodzie wiosną, rozpoznawanie i nazywanie narzędzi ogrodniczych;
  • rozwijanie umiejętności budowania wypowiedzi poprawnej gramatycznie;
  • wdrażanie do uważnego słuchania utworu;
  • poznanie pracy ogrodnika – czynności, jakie wykonuje, oraz jego narzędzi pracy;
  • ćwiczenie mięśni narządów mowy;
  • doskonalenie pamięci, spostrzegawczości wzrokowej i sprawności manualnej;
  • posługiwanie się wyrazami: łopata, grabie, motyka, konewka, ogrodnik, nasiona;
  • rozumienie określeń: długi, krótki, para, nad, dobieranie w pary elementów różniących się długością;
  • rozwijanie koordynacji słuchowo-ruchowej;
  • odwzorowywanie układu złożonego z czterech elementów, ćwiczenie pamięci i spostrzegawczości wzrokowej;
  • rozumienie określeń czasowych: na początku, potem, później, na końcu;
  • kształtowanie umiejętności przeliczania, używania liczebników głównych i porównywania liczebności zbiorów;
  • rozwijanie umiejętności cięcia oraz przyklejania elementów kompozycji;
  • utrwalanie nawyku oddychania prawidłowym torem oddechowym, wydłużanie fazy wydechu, ćwiczenia narządów artykulacyjnych;
  • poznanie wyglądu i zwyczajów kreta;
  • różnicowanie wielkości: mały, większy, największy oraz duży, mniejszy, najmniejszy.

Jak wspierać dziecko?

Porównywanie wielkości to nie lada wyzwanie dla niektórych dzieci. Warto ćwiczyć tę umiejętność z dzieckiem także w domu. Porównywać można prawie wszystko: pieczywo, kubki, zabawki, kredki itd. Zachęcajmy dziecko, by określało, która z rzeczy jest duża, mniejsza, najmniejsza bądź która jest mała, większa, największa. Jak w każdej czynności, tak i tu – trening czyni mistrza. W momencie gdy dziecko dobrze już będzie układało i nazywało trzy przedmioty, dołóżmy kolejny.

Warto porozmawiać o… potrzebach roślin

Nie każde dziecko pod domem ma ogródek, w którym może obserwować rośliny i wykonywać drobne prace. Warto postarać się i założyć z pociechą mały ogródek na parapecie czy balkonie. Dobrze, aby np. dwie doniczki należały tylko do dziecka! Taka skromna uprawa może skłonić przedszkolaka do codziennego obserwowania tego, co dzieje się w doniczkach, oraz z pewnością nauczy go odpowiedzialności. Nawet taka domowa hodowla bądź dbanie o jakąś posiadaną już roślinkę będzie dobrą okazją do rozmowy na temat tego, co roślina potrzebuje do wzrostu (woda, słońce, ziemia).

Warto poczytać…

  1. De Petigny Aline, N. Delvaux, Kamilka w ogrodzie, Grafag
  2. Jahson, Kajtuś w ogrodzie, Rea

Opracowanie zbiorowe, Julka. Przyjęcie w ogrodzie, Grafag

 

WIELKANOC

 

Drodzy Rodzice!

 

Święta Wielkiej Nocy zbliżają się wielkimi krokami. W przedszkolu zapanował w tym tygodniu świąteczny nastrój. Dzieci poznawały symbole i zwyczaje związane ze świętami oraz uczestniczyły w tworzeniu kącika wielkanocnego. Temat przedświąteczny był wspaniałą bazą do wszelkiego rodzaju zabaw plastycznych sprzyjających rozwojowi sprawności manualnej maluchów.

Wprowadzamy w świat wartości: ja, samodyscyplina, kultura osobista…

Uczymy tego, co najważniejsze

  • Doświadczenia emocjonalno-społeczne:
  • uwrażliwianie na potrzeby innych, pomaganie kolegom i koleżankom w codziennych sytuacjach;
  • kształtowanie nawyku mycia rąk po zabawie i przed posiłkiem;
  • zwracanie uwagi na przestrzeganie zasad bezpieczeństwa oraz reguł gry;
  • wdrażanie do kulturalnego zachowania przy stole.
  • Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:
  • zapoznanie z charakterystycznymi elementami związanymi ze Świętami Wielkanocnymi;
  • wdrażanie do uważnego słuchania utworu;
  • rozumienie wyrazów: małe, większe, największe, duże, mniejsze, najmniejsze, pisanki, święconka, kraszanka, lukier, rodzynki;
  • rozwijanie umiejętności odwzorowywania układu elementów;
  • doskonalenie sprawności manualnej, koordynacji wzrokowo-ruchowej;
  • ćwiczenia narządów artykulacyjnych, utrwalanie prawidłowego toru oddechowego;
  • kształcenie poczucia rytmu;
  • wiązanie opisu słownego z pisankami i wielkanocnymi zwierzątkami;
  • wdrażanie do estetycznego wykonania pracy;
  • posługiwanie się nazwami kolorów podstawowych;
  • doskonalenie liczenia, wdrażanie do posługiwania się liczebnikami porządkowymi 1–3;
  • rozwijanie umiejętności malowania delikatnych przedmiotów;
  • doskonalenie spostrzegawczości – wskazywanie różnic i podobieństw;
  • wzbogacanie wiedzy na temat zwyczajów związanych z Wielkanocą;
  • poznanie baby – ciasta spożywanego na

 

Jak wspierać dziecko?

Okres przedświąteczny spędzamy na przygotowaniach do świąt. Zaangażujmy w nie także dziecko, niech ono też ma w nich swój udział. Przedszkolak nie umyje okien, ale może posprzątać jakąś zapomnianą szufladę z zabawkami. Warto poświęcić też czas na wspólne przygotowanie pisanek. Ozdabianie jajek (zarówno tych płaskich – z papieru, jak i przestrzennych) przyczyni się do rozwoju sprawności manualnej malucha oraz kreatywności. Pomysłów na ozdabianie jajek jest wiele, np.: malowanie, farbowanie, stemplowanie, oklejanie. Ciekawe, który z nich przypadnie do gustu waszej rodzinie?

Warto porozmawiać o… świętach

Święta Wielkanocne są najważniejszym świętem chrześcijańskim. Warto porozmawiać z dzieckiem o istocie tych świąt, o tradycjach związanych z nimi oraz o symbolach im towarzyszących. Takie rozmowy kształtują w dziecku poczucie przynależności do pewnej wspólnoty. Być może rozmowa skieruje się ku różnicom w obchodzeniu świąt kiedyś i dziś, w mieście i na wsi.

Warto poczytać…

  1. Matusiak, Wielkanoc i baranek w pięknej dolinie, eSPe

Opracowanie zbiorowe, Franklin i Wielkanoc, Debit

Opracowanie zbiorowe, Wielkanoc, Wilga

  1. Pikos, Wielkanoc, Credo

 

MIESZKAM W POLSCE

Drodzy Rodzice!

Pojęcia kraj czy ojczyzna to dla przedszkolaków słowa abstrakcyjne. Ich wyjaśnianie rozpoczęliśmy od tego, co dziecku najbliższe i znajome – rodzina, dom, ulica czy miejscowość. Była to baza do tematu o ojczyźnie i symbolach narodowych. Symbole narodowe, tradycje i święta łączą obecne pokolenia z przeszłymi, kształtują poczucie przynależności do określonej grupy ludzi o wspólnej kulturze, mówiących tym samym językiem.

Wprowadzamy w świat wartości: ja, samodyscyplina, uprzejmość…

Uczymy tego, co najważniejsze

  • Doświadczenia emocjonalno-społeczne:
  • przygotowanie do życia w społeczeństwie przez wdrażanie do używania zwrotów grzecznościowych, do zgodnego współdziałania w zespole;
  • zwracanie uwagi na przestrzeganie zasad bezpieczeństwa oraz reguł zabawy.
  • Doświadczenia sensoryczno-motoryczne i poznawcze:
  • poznanie budynków: dom jednorodzinny, blok, określanie różnic i podobieństw domów;
  • posługiwanie się nazwami pomieszczeń domowych i przyporządkowywanie do nich sprzętów domowych;
  • wdrażanie do uważnego słuchania utworu;
  • doskonalenie umiejętności budowania wypowiedzi poprawnej gramatycznie;
  • doskonalenie koordynacji wzrokowo-ruchowej oraz sprawności manualnej;
  • rozwijanie wyobraźni przestrzennej, rozpoznawanie kształtu figur geometrycznych: trójkąt, kwadrat, prostokąt;
  • ćwiczenia artykulacyjne, usprawnianie warg i języka, wdrażanie do zachowywania prawidłowego toru oddechowego, kontrolowanie siły wydechu;
  • doskonalenie pamięci i spostrzegawczości wzrokowej;
  • wdrażanie do posługiwania się określeniami: niski, wysoki, oraz nazwami kolorów podstawowych;
  • kształcenie poczucia rytmu;
  • zapamiętywanie nazwy własnej ulicy oraz nazywanie znajdujących się na niej budynków, obiektów;
  • nazywanie swojej miejscowości i znanych w niej obiektów;
  • kształtowanie poczucia tożsamości narodowej – rozumienie nazwy swojego kraju: Polska, i budzenie przywiązania do niego;
  • poznanie godła i flagi – symboli narodowych, posługiwanie się wyrażeniem flaga Polski.

Jak wspierać dziecko?

Warto uczestniczyć razem z dzieckiem w lokalnych uroczystościach organizowanych z okazji obchodów różnych świąt narodowych, wystaw czy ważnych rocznic. Czytanie legend, zwiedzanie miejsc istotnych dla danej miejscowości oraz opowiadanie historii z nimi związanych rozwinie poczucie przynależności do większej wspólnoty. W ten sposób kształtuje się w dziecku poczucie tożsamości narodowej.

 

Warto porozmawiać o… miłości do ojczyzny

Warto rozmawiać z dzieckiem o tym, czym jest ojczyzna i jak w praktyczny sposób możemy wyrażać swoją miłość do naszego kraju. Warto kształtować świadomość, że ojczyzna to wszystko, co nas otacza – nasz dom, nasze podwórko, sąsiedzi, przedszkole, pani nauczycielka, koleżanki i koledzy, sklep i pani sprzedawczyni. Dbając o to, co wokół nas, oraz starając się o to, by nam się dobrze żyło, pokażemy swoją miłość do ojczyzny.

Warto poczytać…

  1. Chotomska, Legendy polskie, Literatura
  2. Olech, E. Bąk, Kto ty jesteś?, Wytwórnia

Opracowanie zbiorowe, Baśnie i legendy polskie, Nasza Księgarnia